در حالی که ارزش ذخایر رمزارزی شرکتها از مرز ۱۰۰ میلیارد دلار عبور کرده و خوشبینیها درباره پذیرش نهادی بیتکوین به اوج خود رسیده، ویلی وو، تحلیلگر برجسته آنچین، یک نگرانی بلندمدت و قابل تامل را مطرح کرده است: موفقیت روزافزون انباشت شرکتی بیتکوین، در حال ایجاد یک نقطه آسیبپذیری متمرکز است که میتواند این دارایی را در همان مسیر ملی شدن طلا در قرن بیستم قرار دهد.
ارزش ذخایر بیتکوین در خزانه شرکتهای سهامی عام تا پایان ماه ژوئیه به حدود ۹۵ میلیارد دلار رسیده و این روند با سرعت در حال شتابگیری است. ویلی وو در یک نشست تحلیلی استدلال کرد که همین موفقیت، یک ریسک ساختاری جدید ایجاد میکند. او با اشاره به تاریخچه استاندارد طلا گفت:
اگر دلار آمریکا به طور ساختاری ضعیف شود، این یک احتمال منطقی است که دولت آمریکا به تمام شرکتهای دارنده بیتکوین یک پیشنهاد ارائه دهد تا ذخایر آنها را متمرکز کرده و سپس آن را به شکل دیجیتال درآورد… و آنگاه میتواند مانند اتفاقی که در سال ۱۹۷۱ برای طلا افتاد، کنترل آن را به دست بگیرد. کل تاریخ دوباره از ابتدا تکرار میشود.
در سال ۱۹۷۱، ریچارد نیکسون، رئیسجمهور وقت آمریکا، با قطع قابلیت تبدیل دلار به طلا، عملا به استاندارد طلا پایان داد و کنترل کامل سیستم پولی را به دولت بازگرداند. وو معتقد است که انباشت بیتکوین در تعداد محدودی از شرکتهای بزرگ، زمینه را برای تکرار چنین سناریویی در عصر دیجیتال فراهم میکند. پرستون پیش، یکی دیگر از تحلیلگران، نیز میگوید دولت در چنین شرایطی به سراغ نهادهای بزرگ خواهد رفت، زیرا آنها یک متولی نهادی دارند که نمیخواهد به زندان برود و به راحتی با خواستههای دولت همراهی خواهد کرد.
این تحلیل، پارادوکس اصلی پذیرش بیتکوین را برجسته میکند. خود ویلی وو اذعان دارد که همین پذیرش نهادی، یک گام حیاتی و ضروری برای رشد بیتکوین و تبدیل شدن آن به یک استاندارد پولی جدید است. به گفته او، این اتفاق رخ نخواهد داد مگر اینکه دروازهبانان بزرگ سرمایه، درهای خود را به روی بیتکوین باز و پول را به آن سرازیر کنند. بنابراین، به نظر میرسد مسیری که میتواند بیتکوین را به یک دارایی ۱۰۰ تریلیون دلاری تبدیل کند، به طور بالقوه همان مسیری است که آسیبپذیری آن در برابر کنترل دولتی را افزایش میدهد.


